Een coördinator in coronatijd

Een coördinator in coronatijd

Door Wilma van Zuuren – Bij Spectrum Brabant werken we onder andere met coördinatoren die op verschillende locaties de groepen beheren. Hoe vergaat het zo’n coördinator in deze vreemde tijd nu de wereld op zijn kop staat? Om daarachter te komen, interviewde ik Chantal die normaliter de scepter zwaait over een groep leerlingen van het Rythoviuscollege in Eersel.

  1. Toen alles nog ‘gewoon’ was, ging je dagelijks naar je groep en werkte met de leerlingen persoonlijk aan hun planning en huiswerk. Hoe gaat dat nu?

Dat gaat nu via e-mailen, videobellen en chatten. De werkwijze is in principe wel hetzelfde; we zijn nog steeds bezig met plannen, overhoren, controleren. Alleen wordt er nu meer zelfstandigheid gevraagd van de leerlingen om het werk voor te bereiden. Op het moment van de videocall haak je daar op in. Ook wordt er gevraagd om iedere dag de dagplanning door te sturen, zodat we al gericht kunnen aansturen op wat er gedaan moet worden. We vinden het belangrijk om ook nu de lijntjes in de driehoek begeleider, leerling en ouder kort te houden. Er vindt dan ook nu nog steeds dezelfde overdracht plaats via ons rapportage-systeem.

  1. Betekent dit meer of minder werkdruk voor je?
    Het betekent vooral een ‘andere druk’.  Het videobellen ervaar ik als zeer intensief, omdat ik op alle kleine details wil letten. In het half uur waar ik 1-op-1 werk, is het soms echt ‘trekken’. Je kunt niet net als normaal even langs lopen om te kijken hoe het gaat of aan de lichaamshouding aflezen dat een leerling ergens moeite mee heeft. Via bellen kun je daar niet direct op anticiperen en kost het dus extra moeite om achter bepaalde dingen te komen, zodat je daarbij kunt helpen.
  1. Noem eens wat zaken waar je tegenaan loopt?
    Het missen van fysiek contact;  het dingen uitleggen verloopt anders als je dicht bij elkaar bent. De bereikbaarheid van leerlingen wisselt ook erg. Sommige leerlingen zijn inventief in het ontwijken van contacten, de telefoons zijn nog nooit zo vaak ‘kapot’ geweest. 😉
  1. Wat zijn de positieve kanten deze manier van werken?
    Sommige leerlingen die het naar school gaan lastig vinden en het contact in school als moeilijk ervaren, zie je opbloeien. Ze geven zich voor de volle 100% aan de schoolstof, omdat ze nu niet worden afgeleid door de schoolse zaken. Verder zie ik dat leerlingen soms het gevoel hebben dat ze beter bij kunnen blijven; ze kunnen vakken die ze gemakkelijk vinden in een versnelder tempo doen en er is daardoor meer tijd voor lastigere vakken. Dat geeft ze meer rust.
  1. Valt er ook weleens te lachen en kun je daarvan voorbeelden noemen?
    We hebben al samen gelachen om coronakapsels. Verder bedenken ze de meest intelligente smoezen; de hond heeft nog net de iPad niet opgegeten.😊 Ook heb ik al veel huisdieren ontmoet.
    .
    Het mag duidelijk zijn dat de coronatijd behoorlijk wat vergt van onze leerlingen en coördinatoren om alle ballen in de lucht te houden. Gelukkig zijn ze allemaal zeer betrokken bij onze leerlingen en werken ze keihard om zoveel mogelijk dezelfde hulp te bieden als mensen van ons gewend zijn! Daarbij komt ook nog dat de meeste leerlingen goed hun best doen en meewerken om samen met ons tot het uiterst haalbare resultaat te komen!